Znaki U – elementy bezpieczeństwa ruchu drogowego

Znaki Drogowe grupa U

W dzisiejszym dynamicznym świecie, w którym ruch drogowy staje się coraz gęstszy i bardziej zróżnicowany, oznakowanie ruchu drogowego oraz urządzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego (BRD) odgrywają kluczową rolę w ochronie życia i zdrowia użytkowników dróg. Nie są to jedynie elementy infrastruktury – to nowoczesne narzędzia inżynieryjne, które kształtują zachowanie kierowców, chronią pieszych i rowerzystów oraz minimalizują skutki ewentualnych wypadków.

Grupa U (Urządzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego) obejmuje szeroki katalog rozwiązań technicznych, których zadaniem jest fizyczne lub wizualne wymuszenie bezpiecznych zachowań na drodze. To właśnie te elementy często decydują o tym, czy potencjalnie niebezpieczna sytuacja zakończy się jedynie chwilowym dyskomfortem, czy tragicznym zdarzeniem.

Czym są urządzenia z grupy U?

Urządzenia BRD z grupy U to kompleksowy system elementów, które uzupełniają klasyczne znaki drogowe i linie poziome. Ich głównym celem jest zwiększenie widoczności, kanalizowanie ruchu, ochrona uczestników drogi oraz uspokojenie ruchu w newralgicznych miejscach.

W skład grupy U wchodzą m.in.:

• Progi zwalniające (U-1) – klasyczne i nowoczesne rozwiązania (gumowe, asfaltowe, płytowe, oświetleniowe)
• Bariery drogowe i bariery ochronne (U-2) – stalowe, betonowe, linowe oraz innowacyjne bariery energochłonne
• Słupki prowadzące, ostrzegawcze i elastyczne (U-3)
• Lustra drogowe wypukłe i panoramiczne (U-4)
• Separatory ruchu, wysepki dzielące i azyle dla pieszych
• Słupki blokujące, pachołki, taśmy ostrzegawcze i oznaczenia czasowe
• Oświetlenie drogowe dedykowane bezpieczeństwu (aktywne progi, oświetlenie punktowe przejść)
• Elementy odblaskowe i fluorescencyjne zwiększające widoczność w nocy i przy złej pogodzie
• Systemy tymczasowej organizacji ruchu na czas remontów i inwestycji
• Nowoczesne podejście do bezpieczeństwa
• Dzisiejsze urządzenia BRD to już nie tylko sztywne, ciężkie konstrukcje. Współczesna technologia pozwala na stosowanie:
• Materiałów wysokoenergochłonnych, które pochłaniają siłę uderzenia
• Rozwiązań modułowych, łatwych w montażu i demontażu
• Elementów inteligentnych (aktywne oświetlenie LED reagujące na ruch)
• Rozwiązań ekologicznych i estetycznych, które dobrze wpisują się w przestrzeń miejską
• Systemów o podwyższonej trwałości, odpornych na wandalizm i warunki atmosferyczne

Każde z tych urządzeń musi spełniać rygorystyczne normy europejskie i krajowe, posiadać odpowiednie certyfikaty i dopuszczenia techniczne. Dobrze zaprojektowany i wykonany system BRD znacząco podnosi poziom bezpieczeństwa, jednocześnie nie generując nadmiernych utrudnień w ruchu.

Znaki U-1 – słupki prowadzące

Słupki prowadzące U-1a i U-1b według wzorów pokazanych na rysunkach.stosuje się w celu ułatwienia kierującym, szczególnie w porze nocnej i w trudnych warunkach atmosferycznych, orientacji co do szerokości drogi, jej przebiegu w planie oraz na łukach poziomych.

Rozróżnia się następujące słupki prowadzące:

• – U-1a umieszczane samodzielnie na poboczu
• – U-1b umieszczane nad barierą ochronną.

Konstrukcja słupków prowadzących oraz ich sposób umieszczenia powinny zapewnić zachowanie pionowej pozycji słupka. Dodatkowo na słupkach prowadzących można umieszczać:

• – informację o pikietażu drogi
• – informację o kierunku do najbliższego telefonu alarmowego
• – znak z numerem drogi.

Słupki prowadzące stosuje się:

• – na drogach krajowych i wojewódzkich
• – na odcinkach dróg powiatowych i gminnych

Znaki U-2 – słupek krawędziowy

Słupki krawędziowe U-2 według wzoru pokazanego na rysunku, dopuszcza się do stosowania w celu bardziej precyzyjnego zlokalizowania zjazdu z drogi na skrzyżowaniu na inną drogę. Słupki krawędziowe określają dokładniej geometrię skrzyżowania, ułatwiając manewr skręcania szczególnie w porze nocnej i w złych warunkach atmosferycznych. Słupki krawędziowe mają odblaskowe pasy poprzeczne biało-zielone. Kształt słupków krawędziowych w poprzecznym przekroju jest okrągły o średnicy 120 mm.

Słupki krawędziowe stosuje się na skrzyżowaniach wszystkich dróg, w ciągu których

umieszczono słupki prowadzące. Słupki krawędziowe umieszcza się w odległości minimum 0,50 m od krawędzi jezdni lub pobocza twardego.

Znaki U-3 – tablice prowadzące

Stosuje się w celu uprzedzenia kierującego pojazdem o koniecznej zmianie kierunku jazdy na szczególnie niebezpiecznych łukach poziomych i na skrzyżowaniach typu „T”.

Tablice prowadzące dzielą się na:

• – pojedyncze w prawo U-3a
• – pojedyncze w lewo U-3b
• – ciągłe w prawo U-3c
• – ciągłe w lewo U-3d
• – dwustronne U-3e.

Wymiary tablic U-3c i U-3d

Dopuszcza się stosowanie aktywnych tablic prowadzących U -3 z pulsującym żółtym lub białym światłem. Pulsujące światło powinno być emitowane przez co najmniej jeden szereg źródeł światła, ułożony wzdłuż białych i czerwonych krawędzi tablicy.

Tablica U-3a

Tablice U-3b ( często stosowane schodkowo )

Tablica U-3c ( tablica U-3d jest odbiciem lustrzanym i kieruje w lewą stronę )

Tablica U-3e

Znaki U-4 – tablice rozdzielające

Stosuje się w celu wskazania kierującym pojazdem miejsca rozdzielania się kierunków ruchu. Tablice mają kształt prostokąta o wyokrąglonych narożach. Tło tablicy jest barwy czerwonej, pasów w kształcie grotu strzały – barwy białej. Tło oraz pasy powinny być wykonane z materiałów odblaskowych o parametrach odpowiadających znakom drogowym pionowym zastosowanym na danym odcinku drogi. Stosuje się na autostradach i drogach ekspresowych. Na pozostałych drogach ogólnodostępnych dopuszcza się do stosowania tablice rozdzielające U-4b.

Tablica U-4a

Tablica U-4b

Tablica U-4c

U-5 – słupki przeszkodowe

Jest to jeden z najczęściej stosowanych elementów oznakowania przeszkód. Słupki U-5 mają kolor żółty i są wyposażone w pasy podłużne lub ukośne z żółtej folii odblaskowej.

• U-5a – słupek pojedynczy lub podwójny
• U-5b – słupek z szerszym oznaczeniem
• U-5c – wersja aktywna (z elementami odblaskowymi + oświetleniem).

Żółte pasy odblaskowe muszą pokrywać minimum 50-70% powierzchni słupka, co gwarantuje wysoką widoczność przeszkody (wysepki, bariery, słupy oświetleniowe, studzienki).

Słupek U-5a

Słupek U-5b

Słupek U-5c

U-6 – tablice kierujące

Stosuje się w celu wskazania kierującym pojazdem miejsca występowania na jezdni przeszkód, takich jak:

• – bariery
• – azyle dla pieszych
• – wysepki wyodrębnione krawężnikami
• – miejsca rozpoczęcia pasów dzielących jezdnie itp., zlokalizowane od strony odcinka

pomiędzy skrzyżowaniami, gdzie następuje najazd na przeszkodę tylko z jednej strony. Do oznaczania przeszkód na jezdni omijanych z prawej strony należy używać tablic U-6a.

Tablica U-6a

Tablica U-6b

U-6c i U-6d

Do oznaczania zwężonej szerokości jezdni lub skrajni w tunelach stosuje się wąskie tablice kierujące U-6c i U-6d według wzorów przedstawionych na rysunku. Tablice te powinny być wykonywane z materiałów elastycznych, aby najechanie pojazdu na tablicę nie powodowało jej zniszczenia. Tablice U-6c stosuje się do oznaczania lewej, zaś tablice U-6d – prawej strony jezdni.

U-7 – znak kilometrażowy – Znaki kilometrowe U-7 stosuje się w celu oznaczenia przebiegu drogi i wskazania jej kilometrażu narastająco od początku do końca drogi.

Znaki kilometrowe U-7 na osobnych tabliczkach umieszcza się na drogach

dwujezdniowych w pasie dzielącym. Znaki kilometrowe U-7 umieszczane w pasie dzielącym mają wymiary:

• – duże, na autostradach
• – małe, na pozostałych drogach.

U-8 – znak hentometrowe

Stosuje się w celu uściślenia przebiegu drogi oraz ułatwienia lokalizacji elementów składowych drogi podlegających ewidencji dróg oraz lokalizacji zdarzeń drogowych.

U-9 – oznakowanie skrajni drogi

Obiekty znajdujące się w skrajni drogowej i ulicznej powinny być wyraźnie oznaczane. Wymiary skrajni dla poszczególnych klas dróg określają odrębne przepisy w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie. Oznaczenie obiektów budowlanych, takich jak: budynki, podpory wiaduktów, wystające murki przepustów, poręcze mostowe itp., znajdujących się w skrajni drogi, stosuje się w celu ostrzeżenia kierujących pojazdami o ograniczeniu skrajni oraz ochrony niektórych obiektów, szczególnie podpór wiaduktów i ich konstrukcji nad jezdnią, przed uszkodzeniem przez pojazdy. Do oznaczania drzew znajdujących się w skrajni drogi stosuje się folię odblaskową z poziomymi pasami białymi i czerwonymi o szerokości 250 mm. Do oznaczania części obiektów znajdujących się w skrajni poziomej drogi stosuje się tablice U-9a i U-9b. Skrajnie górną oznakowuje się znakiem U-9c.

U-10 – urządzenia bramowe

Stosuje się w celu wskazania maksymalnych gabarytów pojazdów, które nie spowodują uszkodzenia obiektu na drodze i uprzedzenia kierujących o występowaniu obiektów ograniczających skrajnię pionową poniżej 4,5 m.

U-11a – balustrada

Stosuje się w celu zabezpieczenia przed upadkiem z wysokości, jeśli powierzchnia, po której odbywa się ruch pieszych lub rowerzystów, położona jest powyżej 0,5 m od poziomu terenu. Barwy balustrad ustala zarządca drogi.

Balustrady dla pieszych umieszcza się:

• – na obiektach mostowych, na których dopuszcza się ruch pieszych
• – na przepustach bez barier, jeżeli różnica wysokości pomiędzy poziomem pobocza poziomem cieku przekracza 1,8 m
• – na schodach z nasypów lub pochylniach
• – w otoczeniu wejść i wjazdów do podziemia, znajdujących się w strefie ruchu pieszego
• – w innych przypadkach, jeżeli zachodzi potrzeba ochrony pieszego przed spadnięciem lub upadkiem. Balustrady chroniące ruch oprócz poręczy i słupków powinny składać się wyłącznie z elementów pionowych (szczeblin) o rozstawie nie większym niż 14 cm.

Minimalne wysokości balustrad wynoszą:

• – 1,1 m przy chodnikach dla pieszych
• – 1,2 m przy ścieżkach rowerowych
• – 1,3 m przy chodnikach dla pieszych nad liniami kolejowymi i tramwajowymi.

U-11b – barieroporęcz

Na obiektach mostowych, a także w innych miejscach, gdzie nie ma możliwości oddzielnego stosowania barier i balustrad, a zachodzi konieczność zastosowania ochrony ruchu pieszego i kołowego, można stosować barieroporęcze.

U-12 – Ogrodzenie

Ogrodzenia U-12 stosuje się w celu ochrony pieszych i oddzielenia ich od jezdni, uniemożliwienia im przekraczania jezdni w miejscach niedozwolonych lub skanalizowania ruchu pieszych. Ogrodzenia mogą być segmentowe lub łańcuchowe.

Ogrodzenia segmentowe U-12a występują w postaci ram z prętami, siatkami przezroczystymi płytami itp.

Wysokość tych ogrodzeń wynosi od 0,80 m do 1,20 m, przy czym mniejszą wysokość należy stosować w miejscach, w których ogrodzenie może ograniczyć widoczność kierującym pojazdami, np. w obrębie skrzyżowań, przejść dla pieszych itp. Barwa elementów ogrodzeń segmentowych jest szara lub żółta. Ogrodzenia można umieszczać obok jezdni, w chodnikach, na krawędzi pobocza, na pasie dzielącym jezdnie, na wysepkach przystanków tramwajowych od strony jezdni dla ogrodzenia torowiska tramwajowego.

Wysokość tych ogrodzeń powinna wynosić 1,10 m. Rozstaw słupków powinien wynosić

1,5 m lub 2,0 m, a strzałka ugięcia łańcucha – do 0,10 m.

U-12b – ogrodzenie łańcuchowe – występują w postaci słupków połączonych

łańcuchami. Zaleca się barwy ogrodzenia łańcuchowego: – słupków – na przemian biała i czerwona, w formie pasów o wysokości 25 cm, przy czym pierwszy dolny pas jest biały lub wyjątkowo szary, – łańcucha – szara lub biało-czerwona w odcinkach po 25 cm. Dopuszcza się stosowanie ogrodzeń łańcuchowych dostosowanych do architektury otoczenia

o barwach innych niż biało-czerwone. Ogrodzenia łańcuchowe stosuje się wzdłuż dróg (ulic), głównie w miastach o dużym ruchu pieszych, w obrębie skrzyżowań, na których ze względów bezpieczeństwa pieszych konieczne jest skierowanie ich na wyznaczone przejścia. Przed obiektami, do których uczęszczają dzieci, nie dopuszcza się do stosowania ogrodzeń łańcuchowych. W tych miejscach mogą być stosowane ogrodzenia segmentowe.

U-12 – słupki blokujące

Stosuje się w celu W celu niedopuszczenia do wjeżdżania pojazdów na chodniki lub ciągi piesze albo rowerowe. Wysokość słupków powinna wynosić od 0,6 do 0,8 m. Barwa słupków blokujących powinna być biało – czerwona. Dopuszcza się stosowanie słupków blokujących w formie ozdobnej dostosowanej do architektury otoczenia o barwach innych niż biało-czerwone.

U-13 – urządzenia stosowane w obrębie przejazdów kolejowych

Urządzenia stosowane w obrębie przejazdów kolejowych U-13a (rogatka z urządzeniem dzwonkowym i siatką wiszącą) oraz U-13b według wzorów przedstawionych na stosuje się w celu zapewnienia bezpieczeństwa ruchu na przejazdach i przejściach kolejowych. Rogatkę z przyrządem dzwonkowym i siatką wiszącą można stosować na przejazdach i przejściach o dużym ruchu pieszych. Siatka powinna uniemożliwić przechodzenie pieszych pod opuszczoną rogatką.

U-14 – drogowe bariery ochronne

Urządzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego stosowanymi w celu fizycznego zapobieżenia zjechaniu pojazdu z drogi w miejscach, gdzie jest to niebezpieczne, wyjechaniu pojazdu poza koronę drogi, przejechaniu pojazdu na jezdnię przeznaczoną dla przeciwnego kierunku ruchu lub niedopuszczenia do powstania kolizji pojazdu z obiektami lub przeszkodami stałymi znajdującymi się w pobliżu jezdni.

Stosowanie drogowych barier ochronnych dopuszczalne jest tylko wtedy i w takich

• miejscach, w których przewidywane skutki wypadków będą poważniejsze niż skutki

najechania pojazdu na barierę. Ze względu na funkcję drogowe bariery ochronne podzielić można na:

• – skrajne – umieszczane przy krawędzi jezdni, korony drogi lub drogowego obiektu inżynierskiego
• – dzielące – umieszczane na pasie dzielącym drogi dwujezdniowej lub bocznym pasie dzielącym
• – osłonowe – umieszczane między jezdnią a obiektami lub przeszkodami stałymi
• znajdującymi się w pobliżu jezdni.

Ze względu na materiał rozróżniamy bariery:

• – metalowe U-14a
• – betonowe U-14b
• – z innych materiałów U-14c.

U-15 – osłony energochłonne i zabezpieczające

Osłony energochłonne U-15a cechują się przede wszystkim pochłanianiem energii pojazdu uderzającego w osłonę, a tym samym zmniejszeniem skutków wypadków, do jakich dochodziłoby przy uderzeniu pojazdów bezpośrednio w przeszkodę bez osłony. Osłony energochłonne mogą być wykonywane jako wielosegmentowe lub dopuszcza się stosowanie osłon zabezpieczających w postaci monobloków U-15b.

U-16 – progi zwalniające

Progi zwalniające można stosować w obszarze zabudowanym na drogach następujących klas technicznych: lokalna (L), dojazdowa (D), a także w wyjątkowych przypadkach – zbiorcza (Z). W celu niedopuszczenia do najechania na próg zwalniający z niebezpieczną prędkością dopuszcza się stosowanie geometrycznych lub technicznych elementów wymuszających zmniejszenie prędkości pojazdu co najmniej do 120% granicznej prędkości przejazdu przez próg. Elementami takimi mogą być poprzeczne przegrody na jezdni, m.in. w strefach ruchu uspokojonego, tzw. szykany, poprzeczne wysepki, kwietniki itp., zmuszające do zmiany kierunku lub toru ruchu.

Niedopuszczalne jest stosowanie progów zwalniających:

• – na drogach krajowych i wojewódzkich
• – na miejskich drogach ekspresowych, ulicach głównych ruchu przyspieszonego (GP) ulicach głównych (G)
• – na ulicach i drogach wyjazdowych pojazdów straży pożarnej, stacji pogotowia ratunkowego itp.
• – na ulicach i drogach, w przypadku kursowania autobusowej komunikacji pasażerskiej, z wyjątkiem progów wyspowych
• – na jezdniach innych niż bitumiczne, jeżeli nie można zastosować oznakowania poziomego P-25
• – na łukach dróg i w innych przypadkach, gdy ich obecność może powodować zagrożenie bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Progi zwalniające nie mogą być umieszczane dalej niż:

• – 60 m od linii zatrzymania przy znakach B-20 lub B-32
• – 40 m od końcowego punktu łuku poziomego drogi o promieniu wewnętrznym Rmax. = 25 m i kącie zwrotu większym od 70°
• – 60 m od miejsca lub obiektu wymuszającego zmniejszenie prędkości pojazdów, np. skrzyżowania ulic lub dróg, wymagających zmiany kierunku ruchu co najmniej o 70°.

Progi zwalniające nie mogą być umieszczane bliżej niż:

• – 40 m od skrzyżowania ulic lub dróg, z wyjątkiem progów płytowych, na których wyznaczono przejście dla pieszych lub przejazd dla rowerzystów
• – 20 m od końcowego punktu łuku poziomego drogi, gdy wewnętrzny promień łuku jest mniejszy od 50 m
• – 20 m od punktu początkowego spadku drogi, gdy spadek ten przekracza 10%
• – 30 m od przejścia dla pieszych (nie dotyczy progów z przejściami dla pieszych)
• – 20 m przed i za przejazdem kolejowym oraz 15 m przed i za przejazdem tramwajowym licząc od skrajnej szyny toru na przejeździe
• – 25 m od najbliższej części wiaduktu lub innej konstrukcji nośnej.

Ze względu na ukształtowanie w planie drogi stosuje się następujące progi zwalniające:

• – listwowe – wykonane na szerokości całej drogi w formie elementu listwowego jednolitego lub składanego z segmentów
• – płytowe – wykonane w formie płyty przez odpowiednie ukształtowanie nawierzchni jezdni lub ułożenie i zamocowanie na      niej odpowiedniej konstrukcji
• – wyspowe – wykonane w formie wydzielonej wyspy lub wysp umieszczonych na jezdni.

Progi zwalniające powinien poprzedzać znak A-11a. W zależności od potrzeb progi zwalniające mogą być stosowane pojedynczo lub w seriach liczących co najmniej 3 progi. W przypadku serii progów każdy kolejny próg umieszcza się w odległości nie mniejszej niż

20 m i nie większej niż 150 m od progu poprzedzającego. Odległość między poszczególnymi progami w serii należy wyznaczać w oparciu o warunki lokalne, natężenie ruchu (prędkości pojazdów) itp.

Jeżeli na danej ulicy lub obszarze obowiązuje ograniczenie prędkości do wartości umożliwiającej łagodny przejazd przez próg, to przed progiem umieszcza się tylko znak A-11a z tabliczką T-1 określającą odległość do progu.

Liniowy próg zwalniający listwowy U-16a o ograniczonej prędkości przejazdu 25-30 km/h

Liniowy próg zwalniający płytowy U-16b o ograniczonej prędkości przejazdu 25-30 km/h

Liniowy próg zwalniający płytowy U-16c o ograniczonej prędkości przejazdu 25-30 km/h

Liniowy próg zwalniający listwowy U-16d o ograniczonej prędkości przejazdu 18-20 km/h

U-17 – progi podrzutowe

Progi podrzutowe można stosować poza drogami publicznymi:

• – na obszarach o ograniczonej dostępności lub na obszarach zamkniętych (drogi położone wewnątrz osiedli i innych zwartych obszarów zabudowy mieszkaniowej, tereny zakładowe, parkingi itp.) i tylko w przypadkach, gdy konieczne jest ograniczenie

prędkości pojazdów do około 5-8 km/h, – przy wjazdach na parkingi, tereny zakładowe, tereny jednostek użyteczności publicznej itp., jeżeli są tam zainstalowane urządzenia, zamykające teren (bramy, furty, zapory itp.), jako środek, wzmacniający działanie tych urządzeń i wymuszający powolny wjazd na ten teren, – na parkingach i innych terenach podobnych, jako środek dyscyplinujący ruch wewnętrzny. Na drogach publicznych dopuszcza się stosowanie progów podrzutowych na obszarze przejścia granicznego jako element uzupełniający zaporę U-13b.

U-18 – lustra drogowe

Lustra drogowe wypukłe U-18, o zwiększonym kącie obserwacji, stosuje się w miejscach, gdzie stojące przy drodze budynki, słupy, drzewa itp. ograniczają widoczność kierującym pojazdami.

Dotyczy to przede wszystkim:

• – skrzyżowań dróg i ulic osiedlowych
• – wyjazdów z posesji
• – przystanków komunikacji zbiorowej usytuowanych na łukach dróg (torów) lub ulic
• – dróg wewnętrznych w zakładach produkcyjnych, obiektach handlowych itp.

Lustra drogowe powinny być zamocowane na wysokości minimum 2,0 m od poziomu chodnika (pobocza). Stosuje się dwa rodzaje luster drogowych:

– okrągłe U-18a

– prostokątne U-18b

U-19 – osłony przeciwolśnieniowe

W celu zapobieżenia oślepianiu przez nadjeżdżające z przeciwka pojazdy na drogach dwujezdniowych (autostradach) lub drogach równoległych stosuje się osłony przeciwolśnieniowe: naturalne (krzewy, drzewa) lub sztuczne (pełne, ażurowe).

U-20 – zapory drogowe

Do wygradzania wzdłuż jezdni stosuje się zapory U-20a, a do wygrodzeń poprzecznych U-20b, z wyjątkiem przypadków, w których stosuje się tablice prowadzące ciągłe U-3c lub U-3d. Przy wygrodzeniach wzdłuż jezdni nie dopuszcza się występowania przerw w ciągu zapór.

U-20a – zapora pojedyncza

U-20b – zapora drogowa pojedyncza szeroka

U-20c

W przypadkach wygradzania miejsc robót prowadzonych na chodnikach, ciągach pieszych, pieszo-rowerowych lub ścieżkach rowerowych wygrodzenie powinno być wykonane zaporami drogowymi podwójnymi U-20c.

U-20d

Dla poprawy bezpieczeństwa pieszych, szczególnie w miejscach zwiększonego natężenia ruchu dzieci, np. w pobliżu szkół podstawowych, przedszkoli itp. zaleca się stosowanie zapory drogowej potrójnej U-20d, w której dolna krawędź dolnego pasa zapory powinna się znajdować na wysokości około 15 cm nad poziomem nawierzchni.

U-21 – tablice kierujące

Tablice kierujące przeznaczone są do oznaczania krawędzi:

• – zawężonego pasa ruchu
• – zajętego lub zaniżonego (zawyżonego) pobocza, pasa awaryjnego lub dzielącego w przypadku zawężenia pasa bezpieczeństwa
• – pasa ruchu z załamaniami w planie.

Tablice kierujące ze skośnymi paskami mają być ustawione tak, by paski opadały w kierunku używanej części drogi. Do oznaczania ograniczonej skrajni z prawej strony jezdni należy używać tablic U-23b, a z lewej strony jezdni U-23a. Dopuszcza się stosowanie tablic kierujących U-23a i U-23b zespolonych ze światłami ostrzegawczymi U-35 umieszczonymi nad tablicami.

U-22 – taśmy ostrzegawcze

Mogą być stosowane jedynie do wygradzania miejsc robót znajdujących się poza jezdnią w miejscach nieprzeznaczonych do ruchu lub postoju pojazdów oraz ruchu pieszych. Wygrodzenia taśmami ostrzegawczymi powinny znajdować się w odległości nie mniejszej niż 1,0 m od tych miejsc.

U-23 – pachołki drogowe

Pachołki drogowe U-23 według wzorów (rys. 11.5.1) i wymiarów przedstawionych w tabeli 11.1 i na rysunku 11.5.2 należy stosować do:

• – wyznaczania skosów, tzn. stopniowego zwężania jezdni
• – wyznaczania toru jazdy pojazdów
• – prowadzenia robót krótkotrwałych lub szybko postępujących
• – awaryjnego, doraźnego oznakowania miejsca niebezpiecznego
• – oznaczania podłużnego uskoku (progu) przy wykonywaniu nakładek bitumicznych
• – wygrodzeń wzdłuż jezdni powierzchni wyłączonych z ruchu, z wyjątkiem powierzchni zajętych pod roboty drogowe
• – zabezpieczenia świeżo malowanych linii oznakowania poziomego wzdłuż jezdni
• – zabezpieczenia świeżo wykonanych remontów cząstkowych nawierzchni jezdni o powierzchni nie większej niż 1 m2 i szerokości do 1,5 m
• – wygrodzeń wzdłuż jezdni powierzchni wyłączonych z ruchu dla potrzeb wykonywanych nakładek bitumicznych oraz powierzchniowych utrwaleń i regeneracji nawierzchni. Na drogach, gdzie dozwolona jest wyższa prędkość, np. na autostradach i drogach

• ekspresowych należy stosować pachołki drogowe o wysokości minimum 0,75 m, a masa po

obciążeniu pachołka musi gwarantować ich stabilność. Pachołki drogowe powinny być wykonane z materiału elastycznego (tworzywo sztuczne, guma itp.).

U-24 – tablice uchylne z elementami odblaskowymi

Tablice uchylne U-24 wyposażone w punktowe elementy odblaskowe stosuje się do tymczasowej organizacji ruchu dla uzupełnienia:

• – linii dzielących pasy ruchu przeciwbieżnego
• – linii dzielących współbieżne pasy ruchu.

U-25 – separator ruchu

Separatory ruchu U-25 przeznaczone są do optycznego i mechanicznego:

• – rozdzielenia pasów o przeciwnych kierunkach ruchu
• – oddzielenia pasów ruchu dla pojazdów komunikacji zbiorowej
• – wyznaczenia toru jazdy pojazdów
• – wyznaczenia zawężonych pasów ruchu
• – wyznaczania krawędzi jezdni oraz (lub) przeciwdziałania niepożądanemu (niekontrolowanemu) przejeżdżaniu na powierzchnie wyłączone z ruchu, ciągi piesze i rowerowe. Separatory należy stosować w szczególności tam, gdzie wyznaczenie pasów ruchu za pomocą znaków poziomych jest niewystarczające dla zapewnienia bezpieczeństwa i płynności ruchu w związku zprowadzonymi robotami w pasie drogowym jak również jako stałe urządzenia

• bezpieczeństwa. Separatory mogą być stosowane jako ciągłe lub punktowe.

U-26 – tablica ostrzegawcza lub zamykająca

Ma tło barwy białej i ukośne pasy barwy czerwonej. Lico tablicy powinno być wykonane z folii odblaskowej typu 2 lub z folii pryzmatycznej. Wewnątrz tablicy umieszcza się znak ostrzegawczy A-14 „roboty na drodze”. W przypadku kolumny pojazdów wykonujących szybko postępujące roboty drogowe na danym pasie ruchu, na tablicy U-26 umieszczonej na pojeździe lub maszynie roboczej umieszcza się odpowiedni znak C-9, C-10 lub C-11. Istnieją odmiany tablic w zależności od sytuacji – więcej informacji można znaleźć w rozporządzeniu ministra infrastruktury.

U-27 – tablica wczesnego ostrzegania

Służy do ostrzegania kierujących pojazdami o zbliżaniu się do niebezpiecznego miejsca. Ustawiana jest w odległości 400 m przed miejscem niebezpiecznym. Stosowana jest wyłącznie na drogach szybkiego ruchu.

Tablica U-27 ma wymiary gabarytowe 2500 x 1500 mm. Lico tablicy wykonane jest z folii

• pryzmatycznej odblaskowo-fluorescencyjnej żółto-zielonej. Obie lampy wczesnego
• ostrzegania o średnicy 300 mm, umieszczone w górnych narożach tablicy U-27, powinny
• nadawać jednocześnie sygnał świetlny w postaci błysków z częstotliwością 30 ± 5 błysków

na minutę, a czas trwania błysku i natężenie światła tak dobrane, aby sygnał był widoczny z odległości 1000 m zarówno w dzień, jak i w nocy. Na tablicach U-27 dopuszcza się zestawianie dwóch lub trzech znaków drogowych pionowych.

U-28 – kładki dla pieszych

W przypadku konieczności udostępnienia pieszym przejścia nad wykopami przy pracach drogowych należy stosować w tym celu kładki dla pieszych.

Przedstawiony opis ma charakter informacyjny i stanowi uproszczone wyjaśnienie znaczenia znaku drogowego. Szczegółowe informacje dotyczące wyglądu, wymiarów, zasad stosowania oraz znaczenia oznakowania poziomego określają przepisy wykonawcze Ministra Infrastruktury, w szczególności Załącznik nr 2 do rozporządzenia w sprawie szczegółowych warunków technicznych dla znaków i sygnałów drogowych oraz urządzeń bezpieczeństwa ruchu drogowego.

Pełna instrukcja oznakowania poziomego:Załączniki nr 1—4 do rozporzàdzenia Ministra Infrastruktury